MENU: Wspólnoty
Zainstaluj Flash Player'a!Działalność teatralna
Omawiając działalność różnych grup upowszechniających sztukę, kulturę należy wspomnieć również o teatrze, przedstawieniach, które miały miejsce na przestrzeni omawianej historii pracy Salezjanów w Rumi.
Kontakt młodzieży ze sztuką był stały. Młodzi ludzie wystawiali sztuki w sali teatralnej, która istniała w Zakładzie Wychowawczym - w Domu Dziecka Towarzyystwa Salezjańskiego. W 1946 roku w sali widowiskowej miało miejsce przedstawienie pt. „Wenancjusz”, kolejnym spektaklem prezentowanym było „Serce Matki”. Kronika z roku 1956 podaje tytuł przedstawienia o „Kasztelanie z Rostkowa”, które miało miejsce 18 listopada, było to przedstawienie wystawione przez młodzież z Domu Dziecka. Chłopcy niezależnie od wystawianych sztuk chodzili do kina, na przedstawienia do teatru. Tematyka filmów, sztuk była różnorodna, począwszy od klasyki: J. Słowackiego „Balladyna”, W.Szekspira „Romeo i Julia” po komedie np. „Irena do domu”. O tej działalności pisze w swoich wspomnieniach jeden z wychowanków zakładu pan Mikołaj Aleksandrowicz: „Ojcowie Salezjanie organizowali różnego rodzaju występy, były to występy teatralne, jasełka, przedstawienia związane z Męką Pańską. Najbardziej utkwiło mi w pamięci (brałem w niej udział) sztuka o Św. Stanisławie Kostce. Wiem, że takie występy były organizowane na scenie teatralnej, która się mieściła w baraku byłego Zakładu. W tych przedstawieniach brali udział nie tylko wychowankowie, ale klerycy, starsza młodzież, ministranci. Były to sztuki z prawdziwymi dekoracjami i z prawdziwą publicznością”.
W latach 50-tych istniał przy Domu Dziecka Amatorski Zespół Teatralny, w tym czasie istniała również sala teatralna licząca ok. 250 miejsc. Lata 50-te były trudne dla Kościoła w Polsce, trudności te nie ominęły również Domu Dziecka i jego działalności na polu teatralnym. Pragnąc wystawić jakąkolwiek sztukę, czy przedstawienie należało mieć każdorazowo zgodę Wydziału Kultury. Kierownik Domu Dziecka - musiał pisać podania do Prezydium Powiatowej Rady Narodowej - Wydział Kultury i Sztuki. Podanie takie zawierało nazwisko autora, tytuł sztuki, miejsce, dzień i godzinę, w których miało być zaprezentowane dane przedstawienia i publiczność. Każde wystawienie jasełek, kolęd, szopki, sztuki wymagało - takiej zgody. O mającej się odbyć zabawie należało powiadomić posterunek Milicji Obywatelskiej.
W latach 1957 - 1959 w sali teatralnej Zakładu miały miejsce następujące przedstawienia wystawiane przez Amatorski Zespół Teatralny: „Wartość Słowa”, „Jasełka”, „Gość oczekiwany”, - sztuka Zofii Kossak - Szczuckiej „przedstawienie - jak pisał w ogłoszeniach o widowisku religijnym ks. Proboszcz Marian Adamski - jest głęboko poruszające o tym, w kim mamy widzieć Jezusa”. Dramat ten Teatr Zespołu Śpiewaczego „Lira” wystawił w maju 1958 roku w Wejherowie, w sali p. Prusińskiego. Również Towarzystwo Śpiewacze „Lira” wystawiło w październiku 1958 roku sztukę teatralną pt. „Syn marnotrawny”. We wrześniu 1959 roku zwrócono się z prośbą o zezwolenie na wystawienie sztuki teatralnej pt. „Obrona Częstochowy”. „Sztuka ta - jak pisał w podaniu do Wydziału Kultury ks. Proboszcz - jest raczej adaptacją sceniczną z „Potopu” Henryka Sienkiewicza. W przekonaniu więc, że cenzura nie będzie miała żadnych zastrzeżeń, oczekujemy łaskawej odpowiedzi”.
W piśmie do Głównego Urzędu Kontroli, Prasy, Publikacji i Widowisk w Warszawie ks. Proboszcz w lutym 1959 roku pisał: „Na wniosek parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Rumi koło Gdyni o pozwolenie wystawienia „Golgoty”. Wojewódzki Urząd Kontroli… w Gdańsku dał odpowiedź pozytywną, ograniczając jednak ilość przedstawień do trzech występów. „Ze względu jednak na to, że tutejsza parafia liczy kilkanaście tysięcy, że sala parafialna może pomieścić zaledwie 280 osób, a „Misterium Golgoty” chcą oglądnąć wszyscy parafianie, lud kaszubski, zwracam się w imieniu parafii rumskiej z prośbą o pozwolenie wystawienia przez nas „Golgoty” w soboty i niedziele od 1 marca do 17 maja”.
Z sali teatralnej korzystał również Państwowy Teatr Miniatura z Gdańska. Amatorski Zespół Teatralny odpłatnie pożyczył z Teatru „Wybrzeże” w Gdańsku kostiumy, które wykorzystano przy wystawianiu przedstawień. Za wstęp na niektóre przedstawienia pobierano drobną opłatę. Cały dochód przeznaczano na pokrycie kosztów przygotowania sceny, dekoracji, kostiumów oraz na utrzymanie Domu Dziecka.
Późniejsze lata przyniosły trochę większą swobodę w wystawianiu sztuk. W grudniu 1974 roku w wykonaniu ministranckiego teatrzyku „Czkawka” wystawiono przedstawienie jak zapowiedziano: „(…)„super dramat” psychologiczno-kryminalno-detektywistyczny” pt. „Kto zabił? - Kobra z życia ministranckiego. W przedstawieniu tym wzięła udział młodzież i dorośli, sztuka spotkała się z żywym odbiorem publiczności. Wielokrotnie w historii parafii NMP Wspomożenia Wiernych wystawiano „Jasełka”, „Misteria wielkopostne”. W 1946 roku wystawiono w sali widowiskowej „Mękę Pańską” w reżyserii ks. Feliksa Żołnowskiego, który w tym przedstawieniu odtwarzał rolę Jezusa.
Swoje wrażenie w trakcie oglądania przedstawienia „Męki Pańskiej”, które miało miejsce wiele lat póżniej w wybudowanym dolnym kościele opisuje Janina Sierzputowska: „Efekty świetlne i akustyczne - muzyka towarzysząca akcji na scenie, udany śpiew solowy i chóralny uzupełniały całość i sprawiały wrażenie, że jesteśmy na sztuce odegranej w prawdziwym profesjonalnym teatrze. (…) Wysoki poziom śpiewu i tła muzycznego budził głębokie estetyczne wrażenie w tych, którym dane było oglądać misterium”.
Wielokrotnie miały miejsce sztuki - scenki z życia Św. Jana Bosko, przedstawienia, akademie, wieczory humorystyczne w karnawale.
Odbywały się również projekcje filmów religijnych, historycznych w tygodniu Filmów Religijnych, który miał miejsce w 1985 roku. Wyświetlono m. Innymi „Quo vadis”, „Credo”, „Jezus”, „Prymas Tysiąclecia”. Okazją do wyświetlenia filmów były również Dni Środków Masowego Przekazu, gdzie zaprezentowano filmy: „Podróż Ojca Świętego Jana Pawła II”, „Jezus z Nazaretu” i inne.
Projekcje filmów miały miejsce w Oratorium, w herbaciarni, gdzie można było obejrzeć wiele wspamiałych filmów.
Wszystkie inicjatywy spotkały się zawsze z dużym zainteresowaniem, integrowały młodzież, dorosłych. Wpływały na pogłębienie wiary równocześnie przynosiły relaks i rozrywkę.
Obecnie ta działalność też jest prowadzona , wprawdzie w mniejszym zakresie, ale jest. Bardzo często w Oratorium wystawiane są scenki o Św. Janie Bosko, scenki typu ewangelizacyjnego w oparciu o fragmenty Ewangelii, czy inne. Wystawiane są podczas rekolekcji wielkopostnych, na festynach i z racji spotkań młodzieży studiującej.